Op deze uitzonderlijke stad is het woord 'synthese' het best van toepassing. Een historische, artistieke en culturele synthese, voortgekomen uit haar unieke, strategische ligging op het ontmoetingspunt van twee continenten, twee religies en tal van beschavingen.
İstanbul Aya Sofia
Aanvankelijk lag hier slechts de onbeduidende kolonie van Megara ( bij Korinthe ), gesticht door een zekere Byzas ; de plaats, die een schitterende toekomst tegemoet going, werd naar hem vernoemd, ' Byzantion ' ( ongeveer 658 v.Chr. ).
Deze eerste en bescheiden koloniale stad lag op een rotsachtige landtong, een ware natuurlijke vesting, aan drie kanten omgeven door water, terwijl, haar prachtig beschut gelegen haven, de 2 gouden hoorn ', uitkwam op een fraaie zeearm, de Bosporus, kruispunt van commerciele en culturele routes in die tijd. Ze wekte dus meteen al vreese en begeerte op.
Ze wekte de hebzucht op van Philippus van Macedonie ( het buurland, en de vader van Alexander 9 die te lijden had van de concurrerende expansiedrift van Sparta en Athene ( de rivalen van Megara)
ze was het doelwit van de binnenvallende Perzen van Darius en het toekomstige Byzantium werd uiteindelijk een Romeinse kolonie onder Caracalla, zoon van Septimus Severus.
Tot dan toe deed zich weining meer voor dan de gebruikelijke rivaliteit deze gransgebieden van de oostelijke Middellandse Zee, waar voortdurend een politieke en economische concurrentie heerste.
Totdat door de impuls van Constantijn, diebesloot de nieuwe hoofdstad van zijn keizerrijk hier te vestigen, de bijzondere toekomst van deze stad werd bepaald.
Het was een geniaal idee : het Romeinse erfgoed werd gevrijwaard voor de plunderende invallers die zich opmaakten om Europa weg te vagen! De enorma springplank van Klein - Azie werd geannexeerd en op de voorposten van de mysterieuze en veranderlijke wereld der steppen werd een nieuwe, christelijke kerk gevestigd. Met als resultaat duizend jaar respijt voor het Romeinse erfgoed, een enorme sprong vooruit voor het Westen en bovenal de ontdekking, de assimilatie bijna, van een kunst, een denkwereld en een cultuur die zo goed zouden gedijen, dat de Westerse beschaving er voorgoed door werd veranderd.
Natuurlijk was het geen enn voudige zaak. Onder de Romeinse overheersing was de stad al uitgebreid ( Septimus Severus en Caracalla ) en onder Constantijn veranderde ze definitief van aanzien.
Door deze opmerkelijke plek te kiezen, in de vorm een vootuitstekende ' neus ' tussen Bosporus, Zee van Marmara en Gouden Hoorn, was de stad gemakkelijk uit te breiden ; men hoefde slechts de vestingmuren naar arcteren te plaatsen op het schiereiland. de stadsmuren van Theodosius werden als laatste gebouwd en ze zijn nog steeds te bewonderen, wanneer u vanuit Edirne komt
|
