EDIRNE EN HET EUROPESE TURKIJE

 De aan Griekenland,  Roemenie en Bulgarije  grenzende driehoek met de  uitloper waarop Byzantium  en later Constantinopel  werden gebouwd, ligt  geografisch gezien in  Eurupa. Dit natuurlijke  uiteinde van de Balkan ligt  tussen de Zwarte Zee en de  Middellandse Zee ( Marmara  ) ingeklemd en de Bosporus  vormt daarbij de vermaarde  Aziatische grens.
 Het was dus logisch Byzas er  zijn kolonie Byzantion  vestigde; het lag niet zo ver  weg en toch in dezelfde  oude wereld als Megara,  thuisland. Die ' Europese ' situatie van Byzantium en later van Constantinopel lag voor de hand, aangezien de twee steden in feite een creatie en een verlengstuk waren van het Westen ' naar ' Azie, maar niet 'in' Azie.

Dezelfde logica verklaart de noodzaak voor Atatürk om een andere, centraler gelegen hoofdstad te vinden, die boneval minder gebrandmerkt diende te zijn door een al te zeer op het Westen gericht verleden : hij wilde zelf heel Aziatisch Turkije Westers maken, met een nieuwe politiek en een nieuwe hoofdstad, die karakteristiek moest zijn voor een land dat bijna geheel ten oosten van de Bosporus lag.

Het kleine Europese Turkije ziet er heel anders uit dan zijn Oosterse zuster: vlak, monotoon, een eindeloze, nauwelijk golvende laagvlakte, het natuurlijke verlengstuk van de Donau -laagvlakte. En dat is ongetwijfeld de reden waarom zo weinig toeristen deze streek bezoeken. Toch kunnen liefhebbers van veel ruimte en Ottomaanse architectuur hier hun hart ophalen.

Dat is zeker het geval met Edirne. Het ligt in een kromming van de Tinja, zijrivier van de beroemde Marica en grens met Griekeland en Bulgarije; dit was het oude Hadrianopolis ( Adrianopel ). De stad werd in 125 door Hadrianus gesticht op de plek van de oude Thracische nederzetting Uskudama en is in feite de echte Oost - Weat - verbinding. Allerlei legers kwamen hier langs: Bulgaren, Goten, kruisvaardes.