DE BOSPORUS

   Deze legendarische zeeengte ligt in het verlengde van de trechter van de Zee van Marmara en ziet eruit als een lang ( 30 km ), kronkelig kanaal ; een geweldig strategisch, commercieel en cultureel kruispunt, dat de verbinding vormt tussen de Zvarte Zee en de Middellandse Zee, tussen Oost en West.
De Turkse benaming Boğaziçi betekent ' doorgang van de koe ' en verwijst naar Io, de geliefde van Zeus, die door de jaloerse Hera in een koe werd veranderd en op haar vlucht in de zeeengte sprong. Overigens is het alttijd een druk bezochte plek geweest : Alexander ging hier langs op weg naar de Indus, evenals Xerxes en zijn onsterfelijken toen ze Athene in brand gingen steken, de van Jerusalem dromende kruisvaarders en Mehmet, die zich opmaakte om het mythische Constantinopel te belegeren.
Sinds 1973 is de oude pont vervangen door een ultra - moderne brug. En de eindeloze keten van commercieel en cultureel verkeer, waardoor Oost en West elkaar al duizenden jaren beinvloeden, heeft nu een andere, minder archaische vorm aangenomen. Alleen vissen op trektocht zwemmen nog steeds onverstoorbaar een eindje mee de Russische schepen die door de zeeengte gaan : de plaats waar Xenofon en zijn kameraden van de Anabasis terugkwamen uit 'pontus', zoals het oude Turkije werd genoemd.

İstanbul Topkapi Palace en schepen

Een bezoek aan de Bosporus bij de Galatabrug. Op de Europese oever van de zeeengte ligt een lange rij paal - restaurans langs het water, dat nog mooier zou zijn als het niet zo vervuild was!
   Het gigantische Dolmabahçe paleis, dat in 1853 tegen hoge kosten werd gebouwd door Abdül Mecit om Topkapı te vervangen, ziet eruit als een barokke toverwereld; een vorm van grootheidswaanzin met ongelooflijk veel rococo en een verbijsterende rijkdom. Hier stierf Atatürk op 10 november 1938.

Vervolgens zijn er tal van dorpjes te zien, de mooie woonwijken van Istanbul: Beşiktaş waar een standbeeld van Barbaros ( Roodbaard ) staat, de beroemde piraat uit de zestiende eeuw, bondgenoot van François I in zijn strijd tegen Karel V in het Middellandse - Zeegebied.
De vissershaven Arnavutköy, die vroeger door Albanezen werd gesticht. Maar Rumeli Hisar is nog steeds de attractie van de westoever. Mehmet II, de veroveraar van Constantinopel, bouwde deze vesting zeer snel op in 1452, teneinde eventuele hulptroepen om de door hem belegerde, gevijde stad te bevrijden. Men staat werkelijk versteld als men bedenkt dat dit prachtige complex binnen drie maanden werd opgetrokken! Het gebouw bestaat in feite uit een driehoekige ommuring met drie dikke, ronde torens in de hoeken, elk met een hoogte en een diameter van zo'n 30m. In de verderop gelegen dorpen, die niet meer echt bij Istanbul horen, zijn vele restaurants en jachthavens die in de week - ends druk worden bezocht door de stedelingen. Godefroy de Bouillon zou in 1096 langs Büyükdere zijn gekomen.

Sarıyer, Yenimahalle en Rumelikavak zijn innemende en pittoreske vissershaventjes. In Rumeli zijn nog de ruines van een Genuees fort te zien.
   Interessant is een uitstapje naar het Belgrado - bos: hier waterreservoir van Byzantium en Constantinopel. Hier bevinden zich ook het aquaduct van Mahmut en twee andere aquaducten uit de Oudheid, alsmede het verwoeste dorp Begrat ( na de inneming van Belgrado gaf Soliman deze naam aan het vroegere gehucht Pera ).
   De Aziatische oever is woester en doet zeker meer authentiek Turks aan. Het toerisme heeft er namelijik weinig verandering gebracht. Dat geldt in het bijzonder voor Usküdar ( Skutari ),
het vroegere ' Chryopolis ', de oostelijke wijk van Istanbul, dat een karakteristiek voorbeeld is gebleven van het oude Ottomaanse Turkije. In het vissersdorpje Beylerbeyi staat het paleis van sultan Abdulaziz, waar keizerin Eugenie ( 19e eeuw ) verbleef. Cengelkoy en vooral Vanikoy met hun oude, houten 'yali' huizen zijn aantrekkelijke dorpjes, die beelden van een verdwijnend Turkije oproepen.