IZMIR EN DE KUST

   Tussen Pergamon en Izmir spreidt de Egeische kust al haar charmes en stralende schoonheid ten toon. Een van haar pronkstukjes is Foca, het vroegere Phocaea, 'moeder' van Marseille. Alles is hier bekoorlijk en aantrekkelijk: een prachtige zee en kust, die al jaren door het toerismezijn geannexeerde; een schattig vissershaventje met geplaveide straarjes; en een arcterlanddat er zacht en fluwelig uitziet door de golvende donsjes van de katoenvelden die de streek bedekken. De stad uit de Oudheid is slechts een herinnering, maar er zijn nog overblijfselen van de poorten van de middeleeuwse stad.
Izmir ( Smyrna ) ontstond in de zesde eeuw v. Chr. en werd door kolonisten uit Lesbos gesticht op de plaats van een stadje uit het derde millennium.
Er is natuurlijk niets meer oven van welvarende stad, die rond 600 v. Chr. werd verwoest door de Lydiers en hun koning Alyattes. De hedendaagse drukke en moderne stad is de dochter van de grote hellenistische stad, die omstreeks 330 v. Chr. werd herbouwd door Lysimachos, stadhouder van Alexander en heerser over West - Anatolie.

De stad was Romeins, daarna Byzantiins, werd ingenomen door de Seldsjoeken en vervolgens door de Arabieren. Na enn korte, christelijke tussenperiode ten tijde van de kruisvaarders kwam ze definitief onder islamitisch beheer en werd in 1415 aan het Ottomaanse keizerrijk toegevoegd.
Vermeldenswaard is nog de dramastische episode van de herovering van de stad door Atatürk in 1922 op een Griekse kolonie die zich daar na de oorlog had gevestigd. Er is maar heel weinig over van dit turbulente verleden.
En er is heel wat voorstellingsvermogen voor nodig om de florerende stad uit de Oudheid voor de geest te halen, want bij de haven is nu een moderne boulevard en een zeer schilderachtige bazaar. Alleen een deel van de agora, die midden in de stad ligt ingesloten, biedt ons een restatn van een Byzantijnse basiliek met twee verdiepingen en een majestueuze galerij met slanke zuilen waarop prachtige Korintische rusten.

Als u de berg Pagos beklimmen. Van de vesting van Lysimachos die op de top stond, resten nog slechts stukken muur, wat brokstukken van oude poorten en torens. Met een imposante plompheid werd het complex herbouwd door de Byzantijnen.