KONYA EN DE VLAKTE

Konya moskee cijfers

Een graf dichtbij de moskee

   De vlakte van Konya, het oude lkonion, aan de rand van de noordelijke piedmonttrp van de Taurus gelegen, is een heel apart geografisch gebied. Het maakt deel uit van het apart grote plateau van Centraal - Anatolie, met daarin het Tuz Gölü ( Tuz = zout ), een heel groot zoutmeer tussen Konya, Cappadocie en Ankara.
Het lijkt een woestijnachtige, vlakte steppe met een eindeloze, trillende horizon en toch is het al sinds de vroege Oudeheid de graanschuur van Klein - Azie.

Hettieten, Frygiers of Cimmeriers, tot aan de Grieken en Romeinen, zelfs de meest duistere volken uit het vroegere Azie zijn hier als verwoestende golven overheen gespoeld. Op weg naar deze gemijde stad, aangetrokken door de vruchtbare vlakte. Wie de stad heeft gesticht en wanneer is onbekend.

Aspecten van de moskee

Volgens de overlevering zou het de eerste stad zijn die na de zondvloed werd gebouwd. En de neolithische vindplaats Çatal Hüyük bevestigt dat de rand van de vlakte al in het zevende millenium v. Chr. werd bewoond.
Alle keizerijken van Turkije hadden de stad eens in bezit, maar het waren de Romeinen van Claudius en Hadrianus die haar verrijkten met monumenten, waarvan overigens neits meer over is. Omdat ze op de wegenn lag die de Middellandse Zee en het Nabije Oosten met elkaar verbonden, kwamen ook de kruisvaarders hier langs en in 1190 werd de stad op de Seldsjoeken veroverd door Frederik Barbarossa ( drie weken later verdronk hij bij Silifke ).
de echte heersers over Konya waren de Seldsjoeken, van 1080 tot de 15 e eeuw. Na een periode van Mongoolse overheersing werden de Ottomanen hier heer en meester. De oude stag lag op het heuveltje dat midden in de huidige stad ligt: Alaeddin parki, waar de Seldsjoeken hun vesting hadden gebouwd.
Aan de voet van het heuveltje is alleen nog de oude moskee Alaeddin camii te zien. Het dak van de prachtig gebeledhouwde moskee rust op 42 Grieks - Romeinse zuilen en er zijn drie türben, waarin acht Seldsjoekse sultans liggen begraven.