MALATYA EN DIYARBAKIR
Grote Moskee
Dit is de antichambre van Oost - Turkje. Weinig bekend, verholen en spectaculair:
Klein - Azie begint hier plaats te maken voor Centraal - Azie. De landschappen zijn wijds en groots. De terrasdorpen liggen in mooie valleien met bosjes smalle populieren.
Specialiteit van deze bergstreek zijn de abrikozen; de oranje vruchten liggen uitsegtrooid op de plaatte daken in de zon te drogen. Niets herinnert er nog aan dat dit eens een Hettitische stad was, in de zevende eeuw v. Chr. verwoest door de Cimmeriers.
Ze werd verplaatst naar de legerplaats van het twaalfde Romeinse legioen, kreeg de naam Militene en was inzet van de strijd tussen Arabieren en Byzantijnen totdat de Seldsjoeken kwamen. De inval van Timoer Lenk ( 1395 ) betekende slecths een verwoestende episode en de stad werd ten slotte ingelijfd en herbouwd door de Ottomanen.
Er valt ook niets meer te zien op de heuvel Aslantepe, het oude Hettitische Milid uit het tweede millenium v. Chr., dat eerst door de oerarteers werd veroverd en vervolgens door de Assyriers: Sargon deporteerde de bevolking om plaats te maken voor kolonisten uit de Perzische Golf. In Eski - Malatya bevinden zich daarentegen een mooie Byzantijns - Arabische stadswal, een Seldsjoekse moskee en een Ottomaanse karavanserai.
Diyarbakır ligt echt in het ' diepe Turkije'. Evenals heel Oost - Turkije was deze grote, versterkte stad lange tijd verboden terrein voor westerlingen; ze ligt an de oevers van de Tigris, de andere mythische rivier van Mesopotamie, en is eerder pittoresk dan echt mooi te noemen. Met uitzondering echter van de schitterende stadsmuren, in 349 door keizer Constantijn opgetrokten. Om tegenstand te bieden aan de bestokingen van de Perzen werden ze versterkt ( 363 ).
|
