Tot Nardin gaat men langs de Syrische grens door het fascinerende gebied van de Eufraat, die een persoonlijk stempel op de hele streek drukt. Men komt vlak langs Karkamis, een Hettitische vindplaats, opgegraven door sir Wooley ( de ontdekkar van Ur ) en waar Lawrence van Arabie is geweest.
De moskee Halil Rahman te Urfa
Bij Birecik, een schilderachtig, op terrassen stadje, steekt men de eufraat over. Urfa, het vroegere Edessa, was in de Oudheid een heet hangijzer zoor Assyriers, Hettieten en zelfs Egyptenaren: en later kwamen de Grieken, Romeinen en Perzen ook hier met elkaar in botsing.
Harran is de grootste bezienswaardigheid van deze streek: een schitterend dorp aan de rand van de woestijn, waar rijen huisjes staan met koepelvormige of afgeplatte, kegelvormige daken. Omstreeks 1800 v. Chr. verbleef Abraham hier, toen hij uit land der Chaldeeen naar Kanaan trok. In de vroege Oudheid was harran onderdeel van het Hoerritischerijk. Het was het religieuze centrum van de Sabiers, een mengels van Babylonische astrologie en platonicisme, met Sin als maangod, wiens tempel in Harran stond.
Mardin ( het oude Marida ) werd door de Romeinen gesticht en bezit nog islamitische monumenten uit de elfde tot de veertiende eeuw; ze bevinde zich van de citadel, die in de vijftiende eeuw op Romeinse ruines werd gebouwd.
Diyarbakır is gemakkelijk via Cinar te bereiken.
Een excursie naar de Nemrut Dagi vormt het hoogtepunt in dit bergachtige en gesloten gebie, dat als mindelpunt het stadje Adiyaman heeft, gelegen tussen Gaziantep en Malatya. Hier gaat de reis langs bekoorlijke en archaische dorpjes als Kahta en Eski Kahta.
|
