Het was eerder een botsing dan een ontmoeting, maar langzaam, maar zeker leidle de confrontatie tot culturele uitwisselingen, een verschijnsel dat zich vaker voordeed in het Nabije Oosten. Zo werd Turkije een smeltkroes van beschavingen : niet langer een kloof, maar een verbinding.
En via dit immense, vooruitgeschoven land van Klein-Azie kwaw ons Oosters erfgoed grotendeels tot ons-waarbij Grieken en Romeinen uiteindelijk slechts tussenpersonen waren-en tevens de mensen die bewerkstelligden dat dit erfgoed in onze Westerse cultuur werd opgenomen en daarmee een geniale metamorfose tot stand brachten.
Zo zorgde een geografische gril, die door een heel kleine, maar bepalende, symbolische blauwe zeearm twee continenten tegenover elkaar plaatste, voor een moeizame huwelijksvoltrekking tussende mysterieuze wereld van de steppen en het stralende Middellandse-Zeegebied.
Maar dit trefpunt van geest en kunts, voortgekomen uit twee verschillende relgieuze denkwerelden, was ook een kruispunt in het handelsverkeer : daar hielden de sporen op van de legendarische handelsroutes voor zijde, koren, kruiden, stoffen en edele metalen
( goud, tin, koper ). Daar begon het zeeverkeer, de navelstreng naar het Westen.
Aanvankelijk werd er een Griekse kolonie gevestigd op de plek van het huidige Istanbul.
Maarvooral het idee van Constantijn om, na de ondergang van Rome, hier de nieuwe hoofdstand van zijn keizerrijk te stichten, was van groot belang.
Deze geniale inval veroorzaakte een opleving van de Westerse kunst en religiueze denkwereld door het verrijkende contact met het verborgen en opmerkelijke scheppingsvermogen van Azie en de islam.
En hiermee begon ook de evangelisatie vanuit Klein-Azie, dat bovendien een onvoorstelbare culturele rijkdom uit de Oudheid bezat.
|
